Prąd elektryczny podstawowe zagadnienia

źródło: varta

W XXI wieku świat nie mógłby funkcjonować bez elektryczności. Zdecydowana większość maszyn i przedmiotów codziennego użytku zasilana jest prądem elektrycznym. Znajomość praw i zagadnień związanych z elektrycznością, pozwoliła na ogromny rozwój ludzkości na przestrzeni wieków. Prąd elektryczny to uporządkowany ruch ładunków elektrycznych w materiale. Nośnikami ładunków w zależności od rodzaju materiału są najczęściej jony (elektrolity) lub elektrony (metale). Metale są jednymi z najlepszych przewodników. Zawierają dużą ilość wolnych elektronów, które mają możliwość swobodnego przemieszczania się wewnątrz materiału. W dobrych przewodnikach takich jak miedź i srebro, występuje prawie tyle samo wolnych elektronów, co elektronów krążących wewnątrz atomu.

Cechy wtryskiwaczy w układach wtryskowych

źródło: delphi.com

Wtryskiwacze znajdują zastosowanie w benzynowych układach wtryskowych oraz w układach wtryskowych silników z zapłonem samoczynnym. Niezależnie od typu systemu wtryskowego układ paliwowy każdego z nich ma następujące zadanie: tak przygotować parametry paliwa, aby jego dawka podana przez wtryskiwacze utworzyła mieszankę paliwowo-powietrzną, potrzebną do prawidłowej pracy silnika. Należy pamiętać, że cały osprzęt dzisiejszego silnika i nie tylko silnika, podporządkowany jest przede wszystkim minimalizacji emisji szkodliwych składników w spalinach, a następnie minimalizacji zużycia paliwa. Wynika to z rosnących wymagań narzucanych przez odpowiednie organy administracyjny, określonych w normach, które są aktualizowane co kilka lat.

Materiały kompozytowe w przemyśle

źródło: purnal.pl

Współczesne technologie wytwarzania materiałów oferują niemalże nieograniczone możliwości przy produkcji elementów pojazdów, wyspecjalizowanych maszyn, narzędzi, urządzeń użytku codziennego itp. Materiały kompozytowe, ze względu na właściwości nieosiągalne w żadnych innych materiałach, stały się jednymi z najpopularniejszych w przemyśle. Kompozyty są to tworzywa, które składają się z dwóch lub więcej faz. Najbardziej znane materiały kompozytowe to eternit, żelazo-beton, szkło zbrojone siatką z metalu, węgliki spiekane, cermetale i inne. Ze względu na sposób w jaki są umacniane, dzieli się je na dyspersyjne (umacniane cząstkami) i włókniste (umacniane włóknami ciągłymi lub ciętymi). Możliwy jest szeroki wachlarz kombinacji, przy tworzeniu kompozytów (osnowa metaliczna, polimerowa, ceramiczna, metalowe włókna, związki ceramiczne, węglowe itp.), a kompozycja zależy od tego jakie ostatecznie właściwości są pożądane przez projektanta.

Izotermiczne środki transportu a ATP

źródło: izotermy.eu

Przewóz produktów żywnościowych, w szczególności produktów należących do grupy łatwo-psujących się (świeże mięso, wędliny, nabiał, owoce) wymaga, aby transport - w tym transport międzynarodowy - spełniał specjalne warunki. W celu zapewnienia bezpieczeństwa transportowanej żywności, powstała specjalna umowa międzynarodowa / konwencja ATP regulująca wymagania dotyczące warunków przewozu oraz klasyfikująca specjalne środki transportu. Wyróżnia się między innymi izotermiczne środki transportu, lodownie i chłodnie.

Izotermiczne środki transportu – są to pojazdy z nadwoziem wyposażonym w izolację termiczną ograniczającą wymianę ciepła z otoczeniem. Warstwa izolacyjna najczęściej wykonana jest ze specjalnej pianki PU o grubości nie mniejszej niż 35 mm (dla nadwozi izotermicznych wartość globalnego współczynnika przenikania ciepła, powinna wynosić poniżej 0,7 W/m2K dla IN oraz poniżej 0,4 W/m2K dla IR). „Izotermy” stosowane są najczęściej do przewozu leków, produktów żywnościowych nie wymagających utrzymania stałej temperatury wewnątrz nadwozia lub transportu żywności na niewielkie odległości. Ze względu na brak źródła chłodu, wewnątrz izotermy nie ma możliwości utrzymania temperatury na stałym poziomie.

Łatanie dziur w uszkodzonym silniku

źródło: renault.com

Metody regeneracji części z wykorzystaniem tworzyw sztucznych, są metodami niedrogimi i łatwymi w użyciu. Zazwyczaj wymagają mniejszych kwalifikacji niż metody konwencjonalne (napawanie, natryskiwanie), a swoją trwałością niejednokrotnie dorównują metodom konwencjonalnym. Do załatania dziury w uszkodzonym bloku silnika należy użyć specjalnego kleju, łaty z metalu oraz włókien szklanych. Przed przystąpieniem do klejenia należy zeszlifować krawędzie w miejscu w którym doszło do uszkodzenia (kąt ukosowania 45%). Przygotowane w ten sposób krawędzie należy posmarować klejem, a następnie przykleić w to miejsce przygotowaną wcześniej zaślepkę z metalu. Następnie należy pokryć naprawiane miejsce warstwą waty szklanej, przyklejając watę szklaną za pomocą żywicy epoksydowej (epidian + utwardzacz). Po upływie kilku godzin, żywica się utwardza, a element jest gotowy do dalszej eksploatacji.